De Stentor | Veldwachter van Heino verkast naar Heeten en Broekland

Alleen tijdens de Pompdagen in Heino draagt hij het uniform van de veldwachter van weleer. Maar eigenlijk voelt Herman Rienties zich 24 uur per dag en 365 dagen per jaar een diender van de oude stempel. Liever op straat dan achter het bureau.

Herman Rienties (54) kreeg anderhalf jaar geleden een bijzondere rol bij de politie in de gemeentes Raalte en Olst-Wijhe. Hij beoordeelt of een aanrijding complex genoeg is om de verkeersongevallendienst uit te laten rukken voor technisch onderzoek. Omdat deze extra taak steeds meer tijd vergt, verkast hij als wijkagent van Heino, Laag Zuthem en Lierderholthuis (8.000 inwoners) naar het kleinere werkgebied Heeten en Broekland (5.000).

Machteloos  

Rienties, die in Heino wordt opgevolgd door Frank de Jonge, is meer van het helpen dan van het straffen. Hij heeft het vooral zwaar wanneer zijn inzet niet mag baten. Enkele weken geleden stond Rienties in Raalte op straat te huilen. Een vijfjarig meisje was op die zwarte zondag bij het spelen in huis ongelukkigerwijze gestikt. Niet meer te redden. Een collega en hij moesten de reanimatie staken. ,,Het werk van een politieman is om problemen op te lossen. Dat was me niet gelukt. Ik voelde me enorm machteloos.''

Eerder in zijn loopbaan merkte hij hoeveel voldoening het geeft om medemensen bij te staan op de moeilijkste momenten van hun leven. Rienties hield in de jaren negentig in Amsterdam een vrouw vast die was overreden door een trein en beide benen had verloren. Hij werkte toen nog bij de spoorwegpolitie. ,,Het spookte door mijn hoofd dat ze niet alleen mocht sterven. Met haar heb ik drie kwartier op het spoor gezeten. We hebben samen gehuild, maar zelfs ook samen gelachen. Gelukkig heeft ze het overleefd.''

Uniform

Rienties hult zich één dag per jaar in het uniform van de veldwachter. Zo geeft hij een vrolijke zwier aan de Pompdagen, het dorpsfeest waarop inwoners van Heino hun neiging tot zomers vermaak aanzwengelen. Een veldwachter handhaafde in vroeger tijden de orde op het platteland, maar bleef in het collectieve geheugen dankzij klassieke jeugdboeken. Van Flipsen (Dik Trom) tot Bromsnor (Swiebertje) en Zwart (Kameleon).

Welbeschouwd voelt hij zich 365 dagen per jaar en 24 uren per dag veldwachter. ,,Ik ben liever tussen de mensen op straat dan een wijkagent die op kantoor papieren moet invullen. De mensen kunnen mij altijd bellen of om raad vragen. Heel Heino beschouw ik als mijn gezin. Andersom is dat ook zo. Een jaar of tien geleden werd ik tijdens de Pompdagen bedreigd door drie ruziezoekers uit Zwolle. Voordat ik er erg in had, kwam een groep jongeren in een kring om mij heen staan. 'Jullie blijven van onze wijkagent af', zeiden ze.''

Slachtoffer

Uit zelfbescherming maakt hij de overstap naar een kleiner werkgebied, verder weg van zijn dorpsgenoten, want de taak van aanrijdingselecteur vergt steeds meer van hem. Ook in deze rol wil hij mensen graag van dienst zijn. ,,De schuldige van een aanrijding is ook een slachtoffer, want er is doorgaans geen opzet in het spel.''

Ten slotte geeft hij nog een gratis tip. ,,Mensen doen er verstandig aan om vanuit vier windrichtingen foto's te maken van de situatie. Daarmee kunnen ze een hoop ellende voorkomen.'' 

 

Bron: De Stentor


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.