Terugblik op Tones Summer Jam met voorzitter Christiaan Wichers Schreur

Gepubliceerd op 9 september 2018 19:17

De tiende en tevens laatste editie van Tones Summer Jam trok en recordaantal van 2300 bezoekers. Samen met voorzitter Christiaan Wichers Schreur blikken we terug op deze laatste editie, de beslissing om te stoppen met het festival en de hoogtepunten van de eerdere edities.

 

De tiende en laatste editie

Over het festival kan ik heel kort zijn: wat een feest, wat een geweldige editie. Ik denk dat ik namens iedereen van de organisatie kan spreken dat dit toch wel het mooiste jaar van de 10 was. Het weer was perfect, line-up met aansprekende namen die (wat uiteindelijk het belangrijkste is) er een gigantisch feest van gemaakt hebben. En natuurlijk de bezoekers! Deze komen volgens mij allemaal voor maar 1 ding naar het festival, namelijk een gigantisch feestje bouwen! En dat is ze ook dit jaar weer gelukt.We wilden het festival knallend afsluiten met een mooie vuurwerkshow maar helaas is de vergunning 3 dagen voor TSJ definitief ingetrokken door de Provincie  ivm de droogte. Al met al was dit dus een perfecte editie!

 

Voorbereidingen

Na 9 mooie jaren nog 1 keer knallen! Nog 1 keer alles uit de kast halen.. na 9 jaar alles met de zelfde personen (vrienden) te hebben georganiseerd ken je elkaars kwaliteiten door en door. Het organiseren wordt dus eigenlijk steeds "makkelijker". Dat neemt niet weg dat er ieder jaar nog steeds ontzettend veel tijd in gaat zitten om een festival voor ruim 2000 bezoekers neer te zetten. We beginnen ieder jaar weer met een leeg weiland waar geen enkele faciliteit aanwezig is. Alles wat je je maar kan verzinnen moet naar het weiland gehaald worden. Hier gaat dus heel wat regelwerk en belletjes aan vooraf. Maar ook dit jaar verliep alles uitstekend in de voorbereiding.

Dan komt de week van Tone zoals we het zelf noemen. Woensdags zijn we begonnen met opbouwen. De laatste jaren krijgen we met de organisatie die bestaat uit 17 personen hulp van 10 handige mannen (die we noemen de Vrienden van Tone). Samen ploeteren we 4 dagen in het weiland om alles op te bouwen. Dit vind ik overigens de gezelligste dagen van het jaar! 4 dagen ouwehoeren en veel plezier hebben met elkaar. Iedere avond na het harde werken natuurlijk even checken of de tapinstallatie nog wel naar behoren werkt.

 

De allerlaatste editie

We hebben altijd gezegd dat we sowieso 10 edities gaan organiseren. Tijdens de 2 vergaderingen waarin we dit besluit hebben genomen waren er natuurlijk verschillende meningen. Uiteindelijk hebben we gezamenlijk een beslissing genomen waar iedereen van de organisatie achter stond.

We hebben er heel bewust voor gekozen om het festival niet over te dragen aan een andere groep. Deze vraag krijgen we wel meer. Dit scenario is voor ons geen moment een optie geweest. Dit festival is iets wat we met vrienden in 10 jaar "hard" werken hebben opgebouwd. Dit willen we niet zomaar uit handen geven met het risico dat het na 2 of 3 jaar "doodbloed".

 

B-Hard

Ons motto is: hoe meer feestjes hoe beter. Concurrentie waarover wel eens gesproken wordt vind ik persoonlijk onzin. Zolang er enkele weken tussen zitten moet het geen probleem zijn. Wel vind ik heel belangrijk dat ieder festival zijn eigen identiteit uitstraalt. Volgens mij kun je alleen succesvol worden als je probeert origineel te blijven en nieuwe dingen blijft verzinnen. Wij zijn ooit begonnen als feestje met 250 bezoekers en uiteindelijk uitgegroeid naar 2300 bezoekers. Alles is dus mogelijk.

 

Hoogtepunten

Van meerdere edities zijn mooie speciale momenten blijven hangen. De eerste editie hadden we een Reggae band waarvan de bandleden backstage voor hun optreden onenigheid kregen en niet meer wilden optreden. Het 3e jaar moesten we uitwijken naar een andere locatie. Dan was er nog het jaar dat Jasper Ruiter in de NL-talige mocht zingen, die tent werd letterlijk afgebroken en vloog door de lucht door het feest dat er ontstond. Zo zijn er van ieder jaar wel mooie herinneringen blijven hangen. Voor mij persoonlijk blijft de 8e editie het meest bij. Niet zo zeer het feest maar de opbouw, echt het weiland was zo gigantisch nat dat echt ieder voorwerp dat verplaatst moest worden letterlijk wegzakte in de modder. Shovels en kranen moesten zelfs vooruit getrokken worden door grote traktoren. Na dat weekend zag het weiland dan ook helemaal zwart van de modder. Na die week waren we letterlijk zelf ook helemaal gesloopt.

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.