De Stentor | Dineren ‘zoals het leven bedoeld is’ bij Brasserie Dertien in Heeten

Midden in Heeten, in de Dorpsstraat, tegenover het Dorpsplein zit Brasserie Dertien, waar ‘je kunt genieten van het leven zoals wij vinden dat het bedoeld is’, klinkt hun boodschap. Het blijkt er inderdaad goed toeven.

De brasserie is gevestigd in wat vanaf de voorzijde lijkt op een oude, samengestelde boerderij. Mijn tafelgast Tessa Jonker en ik hebben op deze zondagavond afgesproken voor de deur op het plein, waar we nog even de menukaart doornemen die we online vonden. Het is een toegankelijke kaart met gerechten als uiensoep, carpaccio, pasta en pizza, cordon bleu en spare ribs. Maar ook wat meer tot de verbeelding klinkende zaken als coquilles en Nagelhout (gedroogd rundvlees, red.) of coq au vin van hoen en gele curry met garnalen. Vooral dat Nagelhout triggert Tessa. Een streekproduct maar dan op Japanse wijze? Klinkt spannend.

Hobbelpaard

De entree is een beetje gek. Een halletje dat in een café uitkomt. De plaatselijke voetbalclub is er deels neergestreken voor de derde helft zo lijkt het. We worden via een scheidingswand naar het restaurant gestuurd en struikelen bij binnenkomst over kinderen die zich op hobbelpaarden door de zaak bewegen. Helder, dit is een restaurant waar van jong tot oud komt. Dat vermeldden ze al op de website (‘Iedereen kan hier terecht’) en daar blijkt dus niets van gelogen.

We worden naar onze tafel geleid en aan de kop van een 8-persoons tafel gezet. Als we om ons heen kijken, zijn we aan de ene kant verrast door de hippe inrichting. Hoge en lage tafels wisselen elkaar af. Alles netjes ingedekt, met leren placemats en glaswerk. Kaarsjes branden en er loopt veel personeel rond om het bijna afgeladen restaurant van dienst te kunnen zijn. Het ziet er allemaal even verzorgd uit. Op één zijde van het restaurant na: langs die hele gevel worden de ramen bedekt met vitrage wat ons het gevoel geeft dat het gebouw oorspronkelijk een buurtcentrum of zelfs uitvaartcentrum is geweest. We raken een beetje in de war erdoor.

Bij het uitreiken van de kaart worden ook de soep-, voorgerecht- en hoofdgerecht-opties van die dag vermeld. En hoewel die prima klinken hebben Tessa en ik eigenlijk onze keuzes gemaakt: nagelhout voor haar, coquilles voor mij. Helaas blijken de coquilles op, komt een van de gastvrouwen melden. En dat spijt de chefkok blijkbaar dusdanig dat hij me nóg een optie aanbiedt: gefrituurde gamba’s. Ik waardeer de extra keuzemogelijkheid, maar kies dan toch voor de huisgerookte vis. Zalm, geserveerd als tartare. Als onze voorgerechten geserveerd worden zijn we nogmaals blij verrast. Prachtig opgemaakt en aangekleed. Mijn zalm tartare heeft als extraatje zelfs nog twee gamba’s erbij gekregen van de schuldbewuste chefkok. Haar nagelhout is heerlijk, zout en kruidig. De Japanse elementen blijken uit wasabimayonaise, zeewierkroepoek en wasabicrunch te bestaan. Smakelijk, maar voor Tessa had het nog wel wat spannender gemogen.

Voor onze hoofdgerechten gaan we voor een rib-eye die volgens de kaart grain fed is, wat inhoudt dat de koe het laatste deel van zijn leven op een graandieet heeft geleefd. Ik heb zin in de gele curry met gamba’s. Ook hier krijgen we weer twee prachtige gerechten voor onze neus. Mijn curry wordt begeleid door heel veel, beetgare groenten, voldoende gamba’s en een partje limoen om het zelf op smaak te kunnen brengen. Het smaakt heerlijk, hoewel de rijst de meeste curry heeft opgenomen. Van mij had er wel iets meer saus bij gemogen. Tessa’s rib-eye is bedolven onder de kastanjechampignons. Dat was niet vermeld op de kaart. Niet erg, omdat Tessa ervan houdt, maar anders krijg je als gast wel erg veel voor de kiezen. Helaas is de rib-eye niet medium doorbakken zoals ze vroeg, maar iets te ver doorgeschoten. Gelukkig is de smaak van het vlees er niet minder om.

Desserts dan. Tessa heeft zin in tiramisu, ik bezwijk voor de cheesecake met framboos. Die wordt geserveerd met een bolletje frambozenijs en een flinke toef slagroom. Op de punt cheesecake prijken twee frambozen en wat blauwe bessen, frambozensaus is eroverheen gegoten. Iets teveel en te zoet naar mijn smaak, zonder de saus maar met iets meer frambozen, had het me nóg beter gesmaakt. Haar tiramisu zit in een oldschool ijscoupe , heeft tevens een enorme toef slagroom en dat verbergt helaas de prima, huisgemaakte tiramisu. Less is more, zouden we willen zeggen.

Ondanks die paar opmerkingen zijn we eigenlijk ontzettend tevreden. Een leuke, diverse kaart met voldoende afwisseling in zowel de mainstream gerechten als de wat exotischer keuzes. En hoewel het een allegaartje aan functies lijkt te hebben snappen we heel goed dat heel Heeten bij Dertien over de vloer komt. Vooral blijven genieten ‘zoals het bedoeld is’.

 

Bron: De Stentor

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.